Menu Title
x
Menu

Opieka medyczna za granicą

Otrzymałeś pracę za granicą? Poznaj najważniejsze zagadnienia dotyczące opieki zdrowotnej poza granicami naszego kraju.

 

Od 1 maja 2004 r. Polska jest państwem członkowskim Unii Europejskiej i stosuje przepisy dotyczące koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Każde państwo członkowskie posiada własny powszechny system opieki zdrowotnej, dlatego wprowadzone zostały wspólne przepisy koordynujące zasady udzielania świadczeń zdrowotnych osobom uprawnionym na podstawie ustawodawstw państw członkowskich. Zasady te określają przede wszystkim: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. Przepisy te obowiązują w 27 państwach członkowskich Unii Europejskiej – Austria, Belgia, Bułgaria, Cypr, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Irlandia Litwa, Luksemburg, Łotwa, Malta, Niemcy, Polska, Portugalia, Rumunia, Słowacja, Słowenia, Szwecja, Węgry, Wielka Brytania, Włochy.

Dzięki przepisom unijnym, prawo do korzystania ze świadczeń zdrowotnych niezbędnych z medycznego punktu widzenia z tytułu posiadania statusu świadczeniobiorcy w Polsce jest realizowane w obrębie całej UE.

Dokumentem, na podstawie którego, w trakcie czasowego pobytu w innym państwie członkowskim, można skorzystać ze świadczeń zdrowotnych niezbędnych z medycznego punktu widzenia świadczonych przez lekarzy, przychodnie lub szpitale działające w ramach powszechnego systemu opieki zdrowotnej w danym kraju, jest Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego lub Certyfikat Zastępujący Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego (dalej w tekście będzie używany skrót EKUZ, również w odniesieniu do Certyfikatu Zastępującego EKUZ).

 

 

 Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego

 

W jakim celu wydawana jest Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ)?

EKUZ wydawana jest w celu poświadczenia prawa osoby ubezpieczonej oraz członków jej rodziny do rzeczowych świadczeń zdrowotnych, które stają się niezbędne z przyczyn medycznych, biorąc pod uwagę charakter tych świadczeń oraz przewidywany czas pobytu na terenie innego państwa członkowskiego UE/EFTA.

EKUZ stanowi dowód na to, że jej posiadacz jest uprawniony w państwie pobytu do rzeczowych świadczeń zdrowotnych, które stają się niezbędne ze względów medycznych, i które są udzielane podczas pobytu czasowego w innym państwie członkowskim UE/EFTA z myślą o zapobieżeniu przymusowemu powrotowi posiadacza karty do państwa właściwego lub państwa zamieszkania przed końcem planowanego pobytu w celu poddania się wymaganemu leczeniu.

Celem świadczeń tego typu jest umożliwienie ubezpieczonemu kontynuowania pobytu w innym państwie UE/EFTA, w warunkach bezpiecznych dla zdrowia.

 

Do czego uprawnia karta EKUZ?

Zakres uprawnień przysługujących na podstawie karty EKUZ wynika z art. 19 rozporządzenia nr 883/2004. Na podstawie ww. przepisu, ubezpieczony i członkowie jego rodziny przebywający w innym państwie członkowskim UE/EFTA niż państwo właściwe są uprawnieni do rzeczowych świadczeń zdrowotnych, które z powodów medycznych stają się niezbędne w czasie ich pobytu, z uwzględnieniem charakteru tych świadczeń oraz przewidywanego czasu pobytu. Świadczenia te udzielane są w imieniu instytucji właściwej przez instytucję miejsca pobytu, zgodnie z przepisami stosowanego przez nią ustawodawstwa, tak jak gdyby zainteresowane osoby były ubezpieczone na mocy wspomnianego ustawodawstwa.

Reasumując, EKUZ uprawnia do rzeczowych świadczeń zdrowotnych niezbędnych podczas pobytu w innym państwie, uwzględniając rodzaj tych świadczeń i przewidywany czas pobytu. O tym, jakie świadczenia są dla danej osoby niezbędne według powyższych kryteriów, decyduje lekarz w państwie pobytu.

Należy pamiętać, że EKUZ nie daje żadnych uprawnień, gdy celem podróży jest uzyskanie leczenia, a więc nie można na jej podstawie skorzystać z zaplanowanych świadczeń w innym państwie członkowskim UE/EFTA.

 

Jaki jest zakres terytorialny działania karty EKUZ?

Od 1 maja 2004 r. Polska jest państwem członkowskim UE i stosuje przepisy dotyczące koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Każde państwo członkowskie UE/EFTA posiada własny, powszechny system opieki zdrowotnej, dlatego wprowadzone zostały wspólne przepisy koordynujące zasady udzielania świadczeń zdrowotnych osobom uprawnionym na podstawie ustawodawstwa państw członkowskich UE/EFTA. Zasady te określają przede wszystkim: rozporządzenie nr 883/2004 oraz rozporządzenie nr 987/2009.

Państwa, w których obowiązują przepisy o koordynacji można podzielić na dwie kategorie: państwa UE oraz państwa EFTA.

Przepisy o koordynacji obowiązują w 27 państwach członkowskich Unii Europejskiej – Austria, Belgia, Bułgaria, Cypr, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Irlandia Litwa, Luksemburg, Łotwa, Malta, Niemcy, Polska, Portugalia, Rumunia, Słowacja, Słowenia, Szwecja, Węgry, Wielka Brytania, Włochy.

Ww. przepisy obowiązują również na terytoriach francuskich: Gwadelupa, Martynika, Reunion i Gujana Francuska; portugalskich: na Azorach i Maderze, hiszpańskich: Majorce, Minorce, Ibizie i Wyspach Kanaryjskich.

Przepisów unijnych nie stosuje się w przypadku: Danii – na obszarze Grenlandii i Wysp Owczych oraz Wielkiej Brytanii – na Wyspach Normandzkich: Jersey, Guernsey, Alderney, Herm, Sark oraz na Wyspie Man.

UWAGA! W państwach EFTA, czyli w Islandii, Lichtensteinie, Norwegii oraz Szwajcarii zasady udzielania świadczeń zdrowotnych określają przede wszystkim: rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 574/72.

 

Co oznacza pojęcie „świadczenia niezbędne z medycznego punktu widzenia podczas czasowego pobytu na terenie innego kraju członkowskiego EU/EFTA”?

Zgodnie z przepisami o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, w szczególności art. 19 ust. 1 i art. 27 ust. 1 rozporządzenia nr 883/2004, art. 25 pkt A ust. 3 rozporządzenia nr 987/2009 oraz Decyzji nr S3, ubezpieczony ma prawo do otrzymywania rzeczowych świadczeń zdrowotnych, które z powodów medycznych stają się niezbędne w czasie jego pobytu, z uwzględnieniem charakteru tych świadczeń i czasu trwania pobytu.

Przez pojęcie świadczenia niezbędnego należy rozumieć zatem każde świadczenie, co do którego lekarz zadecyduje, że zachodzi konieczność jego udzielenia z uwagi na stan zdrowia w jakim znajduje się pacjent, tak, aby nie musiał on wracać do swojego państwa właściwego celem uzyskania leczenia.

Nie istnieje żaden wykaz świadczeń, które można byłoby uznać za niezbędne z medycznego punktu widzenia. Ustalenie takiego wykazu jest niemożliwe, albowiem za świadczenie niezbędne z medycznego punktu widzenia może zostać uznane każde świadczenie, jeżeli lekarz stwierdzi, że z przyczyn zdrowotnych i z uwagi na przewidywany czas pobytu pacjenta na terenie danego państwa członkowskiego UE/EFTA zachodzi konieczność udzielenia mu konkretnego rodzaju rzeczowych świadczeń zdrowotnych.

 

Czy karta EKUZ pokrywa całkowite koszty leczenia?

Osoby, do których stosuje się przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, podlegają obowiązkom i korzystają z praw wynikających z ustawodawstwa każdego państwa członkowskiego UE/EFTA na tych samych warunkach, co obywatele tego państwa. Oznacza to, że rzeczowe świadczenia zdrowotne udzielane są zgodnie z zasadami ustalonymi przez każde państwo członkowskie UE/EFTA, regulowanymi przez wewnętrzne ustawodawstwo obowiązujące w danym państwie. Pośród państw członkowskich UE/EFTA istnieją kraje posiadające systemy nieodpłatnej ochrony zdrowia, systemy, w których koszty leczenia pokrywa sam ubezpieczony, występujący następnie do instytucji właściwej o zwrot poniesionych kosztów, jak również systemy przewidujące tzw. współpłacenie. Zatem ubezpieczony, korzystający ze świadczeń zdrowotnych w ramach systemu, w którym istnieje obowiązek współfinansowania świadczeń, ponosi takie koszty na zasadach analogicznych, jak osoby ubezpieczone w tym państwie członkowskim UE/EFTA.

W wielu państwach członkowskich UE/EFTA, w ramach systemu publicznego nie jest finansowany transport karetką czy też świadczenia z zakresu ratownictwa, zwłaszcza ratownictwa górskiego. Dlatego przed wyjazdem do innego państwa członkowskiego UE/EFTA warto zasięgnąć podstawowych informacji dotyczących zasad funkcjonowania systemu opieki zdrowotnej w tym państwie. Informację taką można uzyskać w każdym oddziale wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ), (lista oddziałów wojewódzkich oraz dane kontaktowe znajdują się w końcowej części informatora), jak również na stronie internetowej NFZ: www.nfz.gov.pl .

 

Co zrobić w sytuacji, gdy świadczeniodawca pomimo okazania karty EKUZ wystawia rachunek za udzielone świadczenia?

Co do zasady, osoba która legitymuje się kartą EKUZ, a lekarz orzeknie, że z uwagi na wskazania medyczne, zasadne jest udzielenie jej określonego rodzaju rzeczowych świadczeń zdrowotnych, nie powinna zostać potraktowana inaczej niż osoba ubezpieczona w systemie państwa pobytu. Oznacza to, że polski pacjent przebywający czasowo na terenie innego państwa członkowskiego UE/EFTA, który wymaga udzielenia mu świadczenia niezbędnego, nie powinien ponosić żadnych innych kosztów od tych, które za takie świadczenie poniosłaby osoba ubezpieczona w tym kraju.

W przypadku jednak, gdy polski ubezpieczony, pomimo posiadania karty EKUZ, poniósłby koszt udzielonych świadczeń rzeczowych podczas pobytu w innym państwie członkowskim UE/EFTA, zgodnie z przepisami o koordynacji ma on prawo wystąpić do instytucji właściwej – oddziału wojewódzkiego NFZ – o zwrot kosztów, przy czym zwrot taki następuje według stawek stosowanych przez instytucję miejsca pobytu, gdzie świadczenia były udzielone, a więc nie obejmuje ewentualnych kwot współpłacenia.

 

Czy na podstawie karty EKUZ refundowany jest transport pacjenta do szpitala i ewentualny transport do Polski, w tym również osoby zmarłej za granicą?

EKUZ nie zapewnia pokrycia przez NFZ kosztów transportu medycznego do Polski. Niemniej jednak zgodnie z przepisem art. 25 ust. 3 pkt 2 ustawy o świadczeniach, Prezes NFZ lub dyrektor oddziału wojewódzkiego NFZ może wydać wnioskodawcy, na wniosek podmiotu uprawnionego, zgodę na pokrycie kosztów transportu do miejsca leczenia lub zamieszkania w kraju – najtańszym środkiem komunikacji możliwym do zastosowania w aktualnym stanie zdrowia, gdy przewidywane koszty leczenia za granicą przewyższają koszty transportu i leczenia w kraju.

Wobec powyższego, celem uzyskania zgody na transport medyczny do Polski należy złożyć wniosek do właściwego oddziału wojewódzkiego NFZ. Wniosek nie dotyczy transportu osoby zmarłej.

 

Czy karta EKUZ daje prawo do korzystania ze świadczeń w prywatnych placówkach ochrony zdrowia?

Na podstawie przepisów o koordynacji, osobom uprawnionym przysługuje wyłącznie prawo do korzystania z rzeczowych świadczeń zdrowotnych w tym państwie, w placówkach służby zdrowia, które funkcjonują w ramach publicznego systemu ochrony zdrowia. Narodowy Fundusz Zdrowia nie pokrywa kosztów świadczeń rzeczowych, udzielonych przez świadczeniodawców prywatnych.

Prawo do zwrotu kosztów świadczeń udzielonych przez świadczeniodawcę komercyjnego przysługuje natomiast jedynie w stosunku do świadczeń udzielonych na terenie Hiszpanii i jedynie wtedy, gdy świadczenie opieki zdrowotnej miało charakter świadczenia ratującego życie. W takim przypadku nie ma znaczenia, czy świadczenie było udzielone przez świadczeniodawcę publicznego czy niepublicznego.

 

Co należy zrobić w przypadku uszkodzenia karty EKUZ?

Jeżeli uszkodzeniu ulegnie karta EKUZ, której okres ważności jeszcze nie upłynął, posiadacz karty może wystąpić do Narodowego Funduszu Zdrowia z wnioskiem o wydanie nowej karty. Wnioskodawca powinien wówczas złożyć pisemne oświadczenie o tym, że karta została zniszczona i, o ile jest to możliwe, powinien również oddać uszkodzoną lub zniszczoną kartę, gdyż jej ważność zostanie skrócona przez pracownika oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. Jeżeli wnioskodawca wciąż jest uprawniony do uzyskania dokumentu, zostanie mu wydana nowa karta EKUZ na okres zależny od posiadanego uprawnienia.

 

Dlaczego karty EKUZ nie mogą być wydawane ze standardową ważnością – dla wszystkich osób uprawnionych np. na 1 rok?

Zgodnie z Decyzją nr S1 okres ważności wydawanych kart EKUZ ustalają instytucje poszczególnych państw członkowskich UE/EFTA, przy czym okres ten powinien uwzględniać przewidywany czas trwania uprawnienia ubezpieczonego.

 

Co należy zrobić w przypadku kradzieży/ zgubienia karty EKUZ?

W przypadku kradzieży lub zagubienia karty EKUZ, należy o tym fakcie poinformować oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia. Świadczeniobiorca może zawnioskować o wydanie kolejnej karty EKUZ. Jeśli świadczeniobiorca prosi o wydanie nowej karty EKUZ w okresie obowiązywania poprzednio wydanej powinien złożyć pisemne oświadczenie o zgubieniu lub kradzieży poprzedniego egzemplarza karty.

Jeżeli natomiast karta EKUZ została skradziona lub zagubiona podczas pobytu za granicą, a w związku z korzystaniem ze świadczeń w innym państwie członkowskim UE/EFTA konieczne jest przedłożenie dokumentu potwierdzającego ubezpieczenie, sam zainteresowany, upoważniony członek jego rodziny lub świadczeniodawca mogą wystąpić do właściwego oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z wnioskiem o wydanie Certyfikatu Zastępującego Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego. Decyzja dotycząca wydania Certyfikatu lub odmowy jego wydania następuje w ciągu 3 dni roboczych od dnia zgłoszenia telefonicznej prośby lub wpływu prośby pocztą/faksem do oddziału wojewódzkiego NFZ. Jednakże w przypadku braku możliwości jednoznacznego ustalenia uprawnień do otrzymania wspomnianego dokumentu, termin ten może ulec wydłużeniu.

 

Jakie są zasady zwrotu kosztów osobom ubezpieczonym/uprawnionym w przypadku skorzystania ze świadczeń w innym państwie członkowskim UE/EFTA bez ważnej karty EKUZ?

Osobom ubezpieczonym lub uprawnionym, które poniosły we własnym zakresie koszty świadczeń udzielonych im świadczeń opieki zdrowotnej mogą po uprzednim opłaceniu wystawionych im rachunków wystąpić do Narodowego Funduszu Zdrowia z wnioskiem o zwrot kosztów udzielonego im leczenia. Procedura zwrotu poniesionych kosztów wymaga ustalenia kwoty zwrotu z państwem, w którym dana osoba skorzystała ze świadczeń. Dlatego instytucja właściwa kieruje do instytucji miejsca pobytu zapytanie, jakiej części kosztów zainteresowany nie musiałby pokryć, gdyby przedstawił odpowiedni dokument. Na podstawie uzyskanej informacji ubezpieczonemu zwracane są poniesione koszty, w wysokości wskazanej przez instytucję miejsca pobytu.

Najczęściej zdarza się to, kiedy uprawniony nie przedstawił odpowiedniego dokumentu, w szczególności karty EKUZ przy korzystaniu ze świadczeń w innym państwie członkowskim UE/EFTA. Z tego też względu przed wyjazdem należy zadbać o uzyskanie karty, gdyż zminimalizuje to prawdopodobieństwo ewentualnego obciążenia kosztami leczenia.

 

Jakie są konsekwencje nieuprawnionego korzystania z karty EKUZ?

EKUZ potwierdza prawo do korzystania na koszt NFZ z niezbędnych świadczeń zdrowotnych w czasie pobytu na terenie innego państwa członkowskiego UE/EFTA, z wyjątkiem tzw. kosztów własnych pacjenta, o ile zostały przewidziane w ustawodawstwie państwa pobytu. Zgodnie z przepisami unijnymi z zakresu koordynacji, EKUZ może zostać wydana wyłącznie tym osobom, które posiadają prawo do rzeczowych świadczeń zdrowotnych zgodnie z ustawodawstwem jednego z państw UE/EFTA. Ważność tego dokumentu wygasa zawsze z chwilą utraty tego uprawnienia.

W odniesieniu do Polski oznacza to, że EKUZ może być wydana osobom ubezpieczonym w Narodowym Funduszu Zdrowia lub mającym prawo do świadczeń na mocy polskiego ustawodawstwa. Zachowuje ważność do momentu określonego w niej jako data końcowa ważności karty, chyba, że w czasie, w którym była ważna dana osoba utraciła status osoby ubezpieczonej w NFZ lub mającej prawo do świadczeń. W takiej sytuacji EKUZ traci ważność w tym samym dniu, w którym osoba ta utraciła status ubezpieczonej w NFZ lub prawo do świadczeń wynikające z obowiązujących przepisów.

W szczególności należy zwrócić uwagę, iż od momentu podjęcia pracy lub działalności w innym państwie członkowskim UE/EFTA, przestaje się podlegać ubezpieczeniu zdrowotnemu w Polsce, nawet, jeżeli pracodawca nie dopełni obowiązku wyrejestrowania jej z ubezpieczenia zdrowotnego w Narodowym Funduszu Zdrowia.

 

Dlaczego karty EKUZ nie zawsze są honorowane w innych krajach, zwłaszcza na terenie Niemiec?

EKUZ jest dokumentem powszechnie obowiązującym w państwach objętych systemem koordynacji, zawiera dane standardowe, zaś jej parametry zostały zamieszczone w Decyzji nr S2. Karty wydawane przez poszczególne państwa mogą się różnić bardzo nieznacznie, np. obecnością mikroprocesora, co jest charakterystyczne dla kart wydawanych przez instytucję niemiecką. Jego brak nie świadczy o tym, że karta jest nieważna, a wskazuje jedynie na to, że dane zamieszczone na karcie są równocześnie zapisane na niej w formie elektronicznej.

Wszelkie pomyłki prawdopodobnie wynikają z niedostatecznej wiedzy po stronie zagranicznych świadczeniodawców. W razie zaistnienia kwestionowania przez świadczeniodawców karty EKUZ wydanej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, warto skontaktować się z instytucją ubezpieczeniową w miejscu pobytu, np. kasą chorych lub instytucją łącznikową w danym państwie członkowskim z prośbą o interwencję u danego świadczeniodawcy.

 

Czy osoba posiadająca kartę EKUZ powinna przed wyjazdem do innego państwa EU/EFTA wykupić ubezpieczenie dodatkowe?

Posiadanie prywatnej polisy ubezpieczeniowej w związku z wyjazdem do innego państwa członkowskiego UE/EFTA jest zależne od decyzji osoby wyjeżdżającej. Karta EKUZ daje prawo do korzystania w innym państwie członkowskim ze świadczeń niezbędnych z medycznego punktu widzenia. Natomiast warto pamiętać, że systemy ubezpieczeniowe poszczególnych państw członkowskich UE/EFTA nie są jednolite i przewidują odmienne rozwiązania zarówno w zakresie dostępu do rzeczowych świadczeń zdrowotnych, jak i odpłatności za nie. W niektórych państwach członkowskich UE/EFTA systemy opieki zdrowotnej przewidują częściową odpłatność za udzielane świadczenia. Niektóre świadczenia, jak np. transport karetką czy ratownictwo górskie, są całkowicie odpłatne. Należy przy tym pamiętać, że korzystając ze świadczeń rzeczowych za granicą traktowani jesteśmy tak, jak osoby ubezpieczone w państwie pobytu. Jeżeli zatem osoba ubezpieczona w tym państwie ponosi koszty współpłacenia za dane świadczenie, to korzystając ze świadczeń w tym państwie również będziemy obowiązani uiścić taką opłatę, której Narodowy Fundusz Zdrowia

nie zwraca.

Dlatego przed wyjazdem do innego państwa członkowskiego UE/EFTA warto zapoznać się z informacjami o zasadach, na jakich udzielana jest opieki zdrowotna w państwie, do którego się wybieramy. W przypadku, kiedy ustawodawstwo tego państwa przewiduje dodatkowe opłaty za rzeczowe świadczenia zdrowotne, warto zawrzeć umowę z komercyjnym ubezpieczycielem, która w szczególności dotyczyć będzie tych kosztów, które nie są finansowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

Osoba ubezpieczona w Narodowym Funduszu Zdrowia, która w związku z wyjazdem za granicę, oprócz wyrobienia karty EKUZ wykupiła również polisę ubezpieczeniową powinna sama zadecydować, jakim dokumentem posłuży się w razie konieczności skorzystania ze świadczenia opieki zdrowotnej w innym państwie członkowskim UE/ EFTA.

 

Na jakich zasadach wydawana jest karta EKUZ dla osób udających się na wyjazd służbowy/delegację?

Osoba, która wykonuje działalność jako pracownik najemny w państwie członkowskim UE/EFTA w imieniu pracodawcy, który normalnie tam prowadzi swoją działalność, a która jest delegowana przez tego pracodawcę do innego państwa członkowskiego UE/EFTA do wykonywania pracy w imieniu tego pracodawcy nadal podlega ustawodawstwu pierwszego państwa członkowskiego, pod warunkiem, że przewidywany czas takiej pracy nie przekracza 24 miesięcy, i że osoba ta nie jest wysłana, aby zastąpić inną osobę.

EKUZ dla pracowników delegowanych wydawana jest na okres tożsamy z okresem wskazanym na dokumencie A1 lub formularzach E101 bądź E102.

Jeżeli z wnioskiem o wydanie karty EKUZ dla pracownika delegowanego występuje pracodawca, to oprócz wniosku o wydanie karty oraz dokumentów wydanych przez ZUS, powinien on również przedłożyć imienne upoważnienie do złożenia wniosku i odbioru karty w imieniu pracownika.

 

Czy można korzystać z karty EKUZ podczas pracy wykonywanej za granicą?

Europejską Kartą Ubezpieczenia Zdrowotnego wydaną przez Narodowy Fundusz Zdrowia mogą posługiwać się wyłącznie te osoby, które pomimo wykonywania pracy na terenie innego państwa członkowskiego UE/EFTA podlegają w zakresie zabezpieczenia społecznego właściwości polskiego ustawodawstwa np. pracownicy delegowani.

W związku z powyższym osoby pracujące w innym państwie członkowskim UE/EFTA, które zgodnie z przepisami podlegają właściwości tego państwa w zakresie zabezpieczenia społecznego, posłużą się w sposób bezprawny kartą EKUZ wydaną przez NFZ, będą obowiązane do zwrotu kosztu świadczeń rzeczowych nienależnie sfinansowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

 

 

Opracowano na podstawie broszury informacyjnej Narodowego Funduszu Zdrowia „100 pytań o EKUZ”. Pełne informacje o zasadach korzystania z EKUZ na stronie NFZ pod adresem www.nfz.gov.pl.

Please leave this field empty.

Aplikuj
praca w Polsce
Aplikuj
praca za granicą